(506 S. K. m. 11, 26)
Dava, 4772 sayılı Kanunun 37.maddesine dayanan bir tazminat davasıdır.
Mahkeme, iddianın hukukiliğini kabul ederek tazminat isteğini hüküm altına almıştır.
Buna karşı Sosyal Sigortalar Kurumu, ölümle sonuçlanan olayın 4772 sayılı Kanunun 37. maddesine göre, bir iş kazası niteliğinde bulunmadığını savunmuştur.
Gerçekten sigotalı işçinin Oltu Kömür İşletmesinde çalışırken yaralanıp, 15.9.1963 günü hekimin gösterdiği lüzum üzerine, Erzurum Hastahanesine sevk edildiği sırada; bindiği arabanın diğer bir araçla çarpışması sonucunda öldüğü konularında bir uyuşmazlık yoktur. Miras bırakan sigortalı işçinin, kömür işletmesindeki yaralanmasıyla ölüm vak'ası arasında uygun sebep ve sonuç bağı bulunduğu da fennen ispat edilmiş değildir. Bilakis sigortalı işçinin, trafik kazası yüzünden öldüğü tespit edilmiştir. O halde kömür işletmesindeki yaralanma ile ölüm arasında bir illiyet bağının varlığından söz edilemez. Burada diğer bir olay, bir trafik kazası ölüme sebebiyet vermiştir. Mahkemece hukuki yön gözönünde tutulmaksızın olayın iş kazası niteliğinde kabul edilmiş olması usule ve yasaya aykırıdır ve Sosyal Sigortalar Kurumunun temyiz itirazı bu bakımdan yerindedir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen sebepten BOZULMASINA, yersiz alınan 15 lira temyiz peşin harcının istek halinde ilgiliye geri verilmesine 07.06.1966 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy