(1475 S. K. m. 17)
Dava: Dava, iş sözleşmesinin haksız olarak bozulması sebebine dayanan bir tazminat isteğine ilişkindir.
Karar: Davalı şirket, davacı işçinin, işyerine ardı ardına dört gün gelmemiş olması sebebile sözleşmenin bozulduğunu savunmuştur.
Gerçekten davacı işçinin, mensup olduğu sendika tarafından açılan seminere katılması yüzünden işine dört gün devam edememiş bulunduğu taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. İş Kanununun 16 ncı maddesinde işçinin haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki gün işine gelmemesi halinde aktin bozulabileceği yazılıdır. Ancak davacının 1938 yılından beri davalıya ait işyerinde çalıştığı yolundaki iddia, itiraza uğramamıştır.
Öte yandan davacı işçi pazar günü işçi kurulunca tertip edilen konferansa katıldıktan sonra sendika, onu izleyen gün seminerde hazır bulunmasını ve bu konuda gerekli bilginin işverene yazı ile de bildirileceğini kendisine tebliğ etmiştir. İşveren fesih hakkını iyiniyet kurallarına uygun olarak kullanmak zorundadır. O halde, uzun yıllardan beri işyerinde çalışan davacının ardı ardına dört gün işe gelmemesi keyfiyetinin araştırılması ve bu devamsızlığın haklı bir sebebe dayandığı kanısına varıldığı takdirde ihbar ve kıdem tazminatı isteğinin hüküm altına alınması gerekir. Mahkemece bu yön üzerinde durulmaksızın eksik soruşturma ile karar alınmış olması yasaya ve usule aykırıdır ve davacının temyiz itirazı bu bakımdan yerindedir.
İş sözleşmesinin sendikacılık faaliyetinden dolayı bozulduğu yolundaki iddiayı teyit eden bir delil yoktur. O halde bu konuya ilişkin itiraz yerinde görülmemiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın 1 inci bentte açıklanan sebepten BOZULMASINA, 20.05.1968 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy