(506 S. K. m. 26)
Dava: Davacı avukatı, davalı işverenina şoförü olarak vazife ile Konya'ya giderken üçüncü kişiye ait bir arabanın çarpması sonucunda yaralanıp malul kaldığını ve böylece maddi ve manevi zarara uğradığını ve kazanın oluşunda müvekkilinin hiç bir kusuru bulunmadığını ileri sürerek, 30.000 liralık maddi ve manevi zararın davalıya ödetilmesini istemiştir.
Karar: Sabit olan dava uyarınca gerçekleşen 9339 liranın faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı işverenina şoförü olarak Konya'ya giderken, üçüncü kişiye ait arabanın çarpması sonucu yaralanıp malul kaldığından bahisle maddi ve manevi tazminat istemiştir. O halde bizzat davacının davasını tavsif şekline göre, zararlandırıcı olayla davalı işveren arasında illiyet bağı bulunmamaktadır. İşverenin sorumluluğu ise, ancak uygun illiyet bağının bulunması halinde söz konusudur. Burada olay tarihinde yürürlükte bulunan hükümlere göre davacının kullandığı araç işyeri kavramına dahil olmadığı için, işverenin malvarlığına risk yükleyen içtihadın da uygulanma imkanı yoktur. Bu bakımdan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebepten buzulmasına, 11.11.1968 günün oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy