(1475 S. K. m. 41) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı, pazar çalışmalarından dolayı eksik ödenen ikişer yevmiye ücret alacağı tutarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de, HYUK'un 438. maddesi uyarınca duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı dilekçesinde işyerinde üç posta halinde vardiyalı olarak çalıştığını, cumartesi gününe tesadüf eden vardiya çalışmasında saat 24.00'de işe başlayıp, pazar günü sabah 8'de çalışmasının sona erdiği, bu halin pazar çalışması sayılması buna göre ücretinin %100 zamlı ödetilmesinin gerektiğini iddia etmiştir.
Mahkeme, talep gibi karar vermiştir.
Davalı vekili, 1475 Sayılı Kanunun 41. maddesi hükmüne göre, haftanın tatilden önceki 6 iş gününde çalışmış olan işçilere hafta tatili ücretinin ödeneceğini, davacının ise; haftalık 6 günlük çalışma süresini aşan bir çalışmasının olmadığını savunmaktadır.
Gerçekten, davacı işyerinde vardiya düzeni ile çalışmaktadır ve bazı haftalar sırası geldiğinde cumartesi gecesi saat 24 ile pazar sabahı saat 8 arasında görev yapmaktadır. Bu hal vardiye usulü çalışmanın tabii bir sonucudur Cumartesi günü saat 24.00 de vardiyaya giren işçinin Pazar günü saat 8'e kadar çalışması pazar çalışması sayılamaz ve zamlı ödemeyi isteyemez. Zira, davacıya haftada 24 saat dinlenme de verilmiştir.
O halde, mahkemenin aksi düşünce ile verdiği kararın bozulması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan sebepten davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.02.1975 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy