(6772 S. K. m. 1, 4) (1475 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, 1971-1973 yılları için ikramiye ve toplu iş sözleşmesinden doğan alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, 6772 sayılı kanuna göre ilave tediye ile liyakat pirimi istemiştir. Mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Davacı, iktisadi devlet teşekkülü olan Azot Sanayii'ne 440 sayılı kanunun 8. maddesine göre yönetim kurulu üyeliğine seçilmiştir. Buraya seçilen üyeler 657 sayılı Devlet Personel Kanununun öngördüğü birinci derecedeki memurların alacakları en yüksek derecedeki maaşı ve ilave olarak yan ödemeleri de almaktadırlar. Bu ücret işçi bulunduğu devredeki ücretin çok üstündedir. Yönetim kurulu üyeliğine seçilen işçi mümessili 440 sayılı Kanunun 8/5 e göre işyerinden işçilik ücreti alamaz. İlave tediye işyerinde fiilen çalışan işçilere verilir. Liyakat pirimi de alamaz. Zira işyerinde çalışmamıştır. Liyakat primi yönetmeliği primin verilme şartlarını göstermiştir. Mahkemenin ilamda yazılı düşünce ile her iki isteği hüküm altına alması bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen sebeple davalı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgilisine iadesine 28.1.1976 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy