(818 S. K. m. 45) (1086 S. K. m. 417)
Davacılar, murislerinin iş kazası sonucu ölümü üzerine uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1 - ...............
2 - Davacıların maddi zararlarının hesabında kamu düzeni ile ilgili son asgari ücretin nazara alınması gerekir.
3 - Davacıların hesaplanan maddi zararlarından davadan sonra yürürlüğe giren Sosyal Sigorta Yardımları ile karşılanan kısımların reddi nedeniyle davacılara vekalet ücreti yükletilemez.
4 - Davacılar, davalının % 100 kusurlu olduğu iddiası ile manevi tazminat istemişlerdir. Oysa mahkeme davacıların miras bırakanlarının da % 20 karşıt kusurlu bulunduğunu kabul etmiştir. O halde manevi tazminatın takdirinde anılan karşıt kusuru nazara alınarak indirim yapılmamasında da isabet yoktur.
Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen iki ve üçüncü maddedeki sebepten davacılar, dördüncü maddedeki sebepten davalı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.10.1979 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy