(1475 S. K. m. 18)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının işyerinde kendisinin sebebiyet verdiği diğer bir arkadaşı ile kaza olayı 29.12.1976 tarihinde olmuştur. Aynı tarihte fabrika müdürü olayın karakola ve sendikaya aksettiğinden netice alınıncaya kadar geçici olarak işten el çektirilmiş 6.1.1977 tarihinde aynı nedenle iş akti feshedilmiştir.
1475 sayılı Kanunun 18. maddesinde feshe neden olan olayın öğrenildiği günden başlayarak 6 iş günü geçtikten sonra fesih haklarının düşeceği öngörülmüştür. Kanunlarda fesih tefhim, tebliğ veya aynı anlamda öğrenildiği gün deyimlerinde sürenin ertesi gününden başlayacağı uygulamada kabul edilmektedir.
Davacının bu nedenle sebep olduğu 29.12.1976 tarihindeki olayın, fesih süresi de ertesi günden başlamak ve ara yerde işgününden sayılmayan yılbaşı ve pazar tatilleri de nazara alındığı takdirde 6.1.1977 tarihindeki fesihte hak düşürücü sürenin geçmemiş olduğunu kabul etmek gerekir. Mahkemenin bu hesaplamayı nazara almadan hüküm tesis etmesi isabetsizdir.
Sonuç: Yukarıda yazılı sebepten temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.3.1979 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy