(2822 S. K. m. 6)
Dava: Davacı, toplu iş sözleşmesinden doğan ücret zammının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı 4. dönem toplu iş sözleşmesinin 59/c. maddesine göre, 1.1.1978 tarihinde uygulanması gereken 1300 lira zammı istemiştir. Davalı anılan tarihte bu zammın davacıya uygulandığını bildirerek davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme isteği hüküm altına almıştır.
Gerçekten 18.4.1977 tarihinde imzalanan 1.1.976 - 1.1.1979 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesinin 59. maddesinin (b) bendinde sözleşme kapsamına giren işçilerin 1.1.1977 tarihindeki ücretlerine 1300 lira, (c) bendinde de 1.1.1978 tarihindeki aylık ücretlerine 1300 lira zam yapılacağı öngörülmüştür. Davacı, 11.11.1977 tarihinde işverene bildirilmiştir.
Bu durumda davacı 1.1.1977 tarihindeki zamdan yararlanamaz. Esasen davacının bu yönde bir isteği de yoktur 1.1.1978 tarihindeki zammın ise, bu tarihteki fiilen almakta olduğu ücretine eklenmesi gerekir.
Davacının 31.12.1977 tarihindeki fiili ücreti 1800 liradır. Davalı işveren bu ücrete 1.1.1978 tarihinde 1300 lira zammı ekleyerek ücretini 3100 liraya çıkarmış, aynı gün asgari ücretin 101 lira olması itibarıyle de 200 lira daha ekleyerek ücretini asgari ücret seviyesi olan 3300 liraya iblağ etmiştir.
Sözü edilen zammın sonradan yürürlüğe girecek olan asgari ücrete ilave edileceğine dair toplu sözleşmede bir hüküm yoktur. Bu nedenle işverenin yaptığı uygulama doğru olup davanın reddi gerekirken bilirkişinin aksi görüşü içeren raporuna istinaden isteğin hüküm altına alınması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA 19.2.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy