(2822 S. K. m. 6)
Dava: Davacı, iş kazasından doğan maddi zararın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı iş kazasından evvel yeraltı işçisidir. Kazadan sonra aynı işyerinde fakat yer üstü işçisi olarak çalıştırılmaya başlanmıştır. Yerüstü işçisi ile yeraltı işçisinin yıllık ikramiyeleri ile iaşe bedeli arasında yasa ve toplu iş sözleşmelerine göre, davacı lehine farklı hükümler varsa aynı işte aynı haklarla çalıştığından söz edilemez. Bu durumda aradaki farkın maddi zarar hesabına yansıtılması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.02.1980 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Davacının uğradığı iş kazası sonucu meslekten kazanma gücünde meydana gelen azalma oranına isabet eden kazanç kaybının hesabında, çıplak ücret ve buna sosyal yardımlar ve diğer hakedişlerin eklenmesi suretiyle oluşan tüm geliri gözönünde tutmak gerekir. Bu nedenle davacının yeraltı işçisi olarak alacağı ikramiye ve iaşe bedelinin tümünün tazminat hesabında nazara alınması icabeder. Davacının halen yer üstünde çalıştırılmakta oluşu bu sonucu değiştirmez. Kazanın maddi tazminata ilişkin kısmının bu şekilde bozulması icabettiği kanaatindeyim.
Full & Egal Universal Law Academy