(1475 S. K. m. 17, 26)
Dava: Davacı vardiya ve hizmet zammı ile yıllık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Davacı. 1976 - 1978 tarihli Tekel Genel Müdürlüğü ile Tek Gıda İş Sendikası arasında düzenlenen toplu iş sözleşmesinin 133 ncü maddesine dayanarak vardiya zammı ile kıdem zammı (Hizmet zammı) istemiştir. Davalı cevabında bu hakların ancak fiilen çalışılması halinde alınabileceğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir. Mahkeme davayı kısmen kabul etmiştir.
Gerçekten yukarıda sözü edilen TİS'nin 133 ncü maddesine göre, iş sözleşmesi haksız olarak bozulan işçi, sözleşmesinin haksız olarak işveren tarafından bozulduğunu mahkeme kararı ile tespit ettirip tekrar işe alındığı takdirde, boşta kaldığı süre için işçi çalışmış sayılarak her türlü haklarının ödeneceği öngörülmüştür. Bu haklar boşta kaldığı süre için ödenmesi gereken ücret ve sair bunlara müteferri haklardan vardiya zammı gibi haklar ise fiilen bir iş yapılması halinde işçiye ödenen ücrete ilaveten verilecek bir zamdır. Davacı bu zammı ancak çalışması halinde alabilir. Mahkemenin başka bir görüşle davayı kabul etmesi bozmayı gerektirir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen sebepten davalı yararına BOZULMASINA, 6.10.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy