(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile bayram, hafta ve genel tatil gündelikleri, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parasının ve 1980/Ekim ayı ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Her ne kadar davacının iş akdi, göreve bağlı olmaması, kaloriferi uygun bir yöntemle yakmaması, yakma şekline göre katran ve zift birikimi yapması ziftin delikleri tıkamış olması, onarılmasının büyük masrafa yol açmış bulunması nedenleriyle feshedilmiş ve bu iddialar işveren tarafından bir teknisyenden özel şekilde yaptırılan inceleme sonunda alınan 14.4.1980 tarihli rapora dayandırılmış, gerçekten kaloriferle ilgili olarak ileri sürülen hususların mezkur raporda yer aldığı görülmüş ise de; bunların kapıcıların iş konusu kapsamına alındığı 11.4.1970 tarihinden itibaren 1980 yılına kadar ve hatta daha önceki yıllardan itibaren aynı yerde kapıcı olarak çalışan davacının iş akdinin tazminatsız olarak feshi için yeterli sebep sayılamaz. Oluş tarzına göre olayda 1475 sayılı İş Kanununun 17/II. maddesinin g ve h. fıkralarında yazılı hallerin gerçekleştiğinden sözedilemez. Davada işverene tazminatsız fesih hakkı veren başkaca bir sebebin varlığı da yeterli ve kesin delillerle ispat edilmiş değildir.
O halde, gerçekleşecek olan ihbar ve kıdem tazminatına karar verilmesi gerekirken, bu isteklerin reddi isabetsiz olup, bozmayı icabettirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.2.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy