(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı ihbar ve kıdem tazminatı, bayram ve genel tatil gündelikleri ile fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatınca temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi uyarınca duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delilerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı, Bağ-Kur'dan emekli olmak amacı ile işyerini 7.12.1977 tarihinde kapatmış ve aynı tarihte ihbar ve kıdem tazminatını ödeyeceğini bildirerek, davacının iş akdini feshetmiştir. İş akdinin feshi bozucu yenilik doğuran bir hak olup, karşı tarafa açıklandığı anda hüküm ifade eder. Bu durumda işveren, ancak kanunda veya sözleşmede yazılı önellere ilişkin ücret tutarında tazminat ödemek zorunda olup, ayrıca bu önel, hizmet süresine eklenmez ve eklenen süre içinde doğacak haklar nazara alınmaz.
Mahkemenin aksine düşünce ile kıdem tazminatı hesabında ihbar önelini hizmet süresine eklemesi ve eklenen süre içinde yürürlüğe giren asgari ücreti nazara almış olması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davalı yararına (BOZULMASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 23.2.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy