(1475 S. K. m. 52, 54)
Dava: Davacı, ücret alacağı, teşvik ikramiyesi ile grup sigortasından doğan alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılarla, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - İşyerinde 1.9.1980 tarihinden itibaren haftanın Cumartesi günleri çalışmaması esası kabul edilmiş olması bunun hafta tatili sayılarak izin süresi içindeki Cumartesi günleri için ayrıca ücret istemine olanak vermez. İş Yasasının hafta tatilinin izin süresinden sayılmayacağına dair 52. ve izin süresine rastlayan 54. maddedeki hükümleri ancak kamu yararı ve düzeniyle ilgili 394. sayılı hafta tatili kanunu ile kabul edilen haftada bir günlük hafta tatili ile ilgilidir. Toplu iş sözleşmesinde 30 iş günü izin verileceğine dair hüküm de az önce açıklanan yasal durumu değiştirmez.
Mahkemenin değişik düşünce ile oluşturduğu kararı bu yönüyle bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın açıklanan sebepten davalı yararına BOZUMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.1.1982 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
İş Kanununun 38 ve toplu iş sözleşmesi hükümleri karşısında izine rastlayan Cumartesi günleri için ayrıca ücrete hükmedilmesi doğru bulunmadığından kararın onaması oyundayım.
Full & Egal Universal Law Academy