(1475 S. K. m. 13)
Dava: 1475 sayılı İş Kanununun 13. maddesinin 3. fıkrasının "işveren, işçinin ihbar önellerine ait ücretini peşin vermek suretiyle hizmet akdini feshedebilir, biçimindeki hükmü uyarınca hizmet sözleşmesinin ihbar, kıdem tazminatı peşin ödenmek suretiyle bozulması halinde sözleşmenin ne zaman bozulmuş sayılacağı taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümünde önem taşımaktadır. Hizmet sözleşmesinin bozulması yolundaki irade açıklaması, karşı tarafın kabulüne bağlı olmaksızın hukuki sonuçlarını doğurur ve mahiyeti itibariyle de bozucu yenilik doğuran haklardandır. İhbar, kıdem tazminatının ödenmesiyle hizmet sözleşmesi, yasal ihbar önellerinin geçmesi beklenmeksizin sona ermiş sayılır ve artık sözü edilen öneller içersinde doğacak haklardan yararlanılamaz. O halde davacı ih.ar öneli içersinde gerçekleşecek haklara göre ihbar, kıdem tazminatı farkı isteyemez. Mahalli mahkemenin bu esasa ters düşen kararı esas itibariyle isabetsizdir. Ancak; olayın cereyan tarzı dikkate alındığında ve dosyadaki tüm deliller bir arada değerlendirildiğinde Medeni Kanunun 2. maddesi açısından bakıldığında yukarıda açıklanan temel ilkeler uyarınca davacı her ne kadar ihbar ve kıdem tazminatı farkı isteyemez ise de, İş Kanununun 13. maddesinin sonr fıkrası ile "tarafların ayrıca tazminat isteme hakları saklı tutulmuştur. "Maddi vakaların açıklanması, davacıya ait bir husus olmakla beraber, bunların hukuki tavsifi ve uygulanacak yasa hükmünün tayini, hakime aittir. Hal böyle olunca, davacının tazminat isteği 13. maddenin son fıkrası kapsamına girdiği kabul olunmalıdır. Bu açıdan bakıldığında mahkemece ne ad altında olursa olsun tazminata hükmedilmiş olması açıklanan gerekçelerle, sonucu itibariyle uygun bulunduğundan karar onanmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan gerekçelerle sonucu itibariyle uygun bulunduğundan, tazminat miktarının ONANMASINA, fazla 100 TL. temyiz peşin harcının istek halinde ilgiliye iadesine 8.5.1981 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy