(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatlarıyla fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ve bayram tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delilerle kararın dayandığı yasal gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İş Yasasının 1927 sayılı yasa ile değişik 14/2. maddesiyle bu kanunun neşri tarihinden itibaren işyerinin devri halinde işlemiş kıdem tazminatlarından her iki işverenin sorumlu tutulacağı hükmü getirilmiştir. Bu hüküm, bir yandan işyerinin devri ve el değiştirmeler karşısında işçinin geçmiş hizmetler için güvence getirmekle, diğer yandan eski işverenin sorumluluğunu sınırlamayı amaçlamaktadır. Bu amaca yönelik uygulamanın da geçmiş hizmetler de dahil bütün hizmetler için kıdem tazminatı son ücret üzerinden hesap edilecek, sonuçtan son işveren sorumlu tutulacak, ancak eski işverenin sorumluluğu çalıştırdığı süre ve devir esnasında işçinin aldığı ücret düzeyiyle sınırlı olacaktır.
Mahkemenin her iki işvereni kendi devrelerindeki süre ve ücretlerle ayrı ayrı sorumlu tutması az önce açıklanan ilke ve uygulamaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 4.5.1981 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy