(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatiyle izin ücreti ve kömür alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1 - İş Yasasının 14. maddesinde kıdem tazminatını gerektiren fesih halleri gösterilmiş olup, bunlar arasında işçi yönünden 16. maddesinde sayılan durumlar dışında istifa haline yer verilmemiş ve esasların buyurucu olduğu 23.10.1980 tarihinde yürürlüğe giren 2320 sayılı yasa ile açıklığa kavuşturulmuştur.
Ancak davacının istifası; bu yasadan yıllar önce, TİS'nin 81. maddesinde yer alan işçilerin kendi istekleri ile işten ayrılmaları halinde de kıdem tazminatı ödeneceği yolundaki hüküm ile bu hükmün kendisinden önceki uygulamasına dayanmıştır. Böyle bir durumda isteğin olumsuz karşılanma halinin M.K. nun 2. maddesinde temel kural olarak yer alan objektif uyiniyet kurallariyle bağdaşmayacağı ortadadır.
Bu itibarla davacının kıdem tazminatı isteğinin incelenmesi gerekirken değişik düşünce ile bu yoldaki isteğin reddinde isabet görülmemiştir.
2 - Gerekçe gösterilmeden izin parası talebinin reddi de usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan sebeplerle davacı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 24.12.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy