(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, bayram tatil gündelikleri, yıllık ücretli izin parası ile Haziran ayına ait ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının davalıya ait işyerinde 1.4.1976 tarihinden 2.2.1978 tarihine kadar çalıştıktan sonra bu tarihte işten ayrılıp 6.3.1978 tarihinde askere gittiği anlaşılmaktadır. Davalı davacının işten ayrılıp askere gidinceye kadar başka bir işte çalıştığına ilişkin savunmasını ispat edememiştir. Bu durumda 1.4.1976-2.2.1978 tarihleri arasına ilişkin hizmet akdinin muvazzaf askerlik nedeniyle sona erdiğinin kabulü gerekir. İbranameye de bu anlamı vermek icap eder. Hizmet akdinin muvazzaf askerlik sebebiyle sona ermesi kıdem tazminatını gerektirir.
Davacının askerlik dönüşü aynı işyerine girerek çalıştığı 8.11.1979-21.6.1980 tarihleri arasında geçen süreye ait hizmet akdinin de kıdem tazminatını gerektirmeyecek şekilde sona erdiği davalı tarafından ispat edilmiş değildir. O halde yukarıda belirtilen süreler toplamı üzerinden gerçekleşecek olan ihbar ve kıdem tazminatına karar vermek icapeder.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.2.1982 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy