(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı ve karşı davalı kıdem tazminatı farkının ödetilmesine, davalı ve karşı davacı ise fazla ödenen kıdem tazminatının istirdatına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, davacı ve karşı davalının isteğini kısmen hüküm altına almış, karşıt davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılarla, toplanan delillere ve gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İş Yasasının 1927 sayılı yasa ile değişik 14 üncü maddesinde kıdem tazminatını gerektiren ayrılış halleri belirtilmiş ancak, bunlar arasında 16 ncı maddedeki nedenler dışında istifa hali sayılmamıştır.
Diğer taraftan yine aynı maddede yaşlılık aylığına hak kazanmış olanların değişik kamu kuruluşlarında geçen hizmet sürelerinin birleştirileceği ilke olarak kabul edilmiş, yalnız bu kamu kuruluşlarındaki eski hizmetlerinden yasanın kıdem tazminatını gerektirmeyecek şekilde ayrılmış olması şarttır.
Yasanın bu hükümleri kamu düzenine dayalı bağlayıcı ve buyurucu nitelikte olduğundan sözleşmelerdeki aksine düzenlemelere itibar edilmemesi gerekir.
Davacı 2.9.1968 tarihinden önceki hizmeti sonunda kendi özel tarım işlerinde çalışacağından bahisle istifa etmiştir. Bu itibarla davacının 2.9.1968 tarihinden önceki hizmet sürelerinin kıdem tazminatının hesabında dikkate alınmasına olanak yoktur. Bu dava ile birleştirilen işveren istirdat davasının da az önce açıklanan bozma esasları içinde düşünülüp buna göre sonuçlandırılması icap ederken reddedilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden davalı yararına BOZULMASINA; 5.5.1982 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI: Toplu İş sözleşmesinin 108 inci maddesinin ilgi fıkrasında eski hizmetlerden istifa halinde bu hizmetlerin birleştirileceği kabul edildiğine göre, kararın onanması oyundayım.
Full & Egal Universal Law Academy