(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, fazla ödenen kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme isteği reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı idare, davalının 26.12.1980 tarihinde emekli olurken zuhulen istfa suretiyle sona eren 6.3.1958 ile 21.8.1959 tarihleri arasındaki çalışmasının kıdem tazminatı hesabına dahil edilmiş bulunduğunu iddia ederek, bu süreye ilişkin geri alma davası açmıştır.
3008 sayılı İş Kanununun 13 üncü maddesi ile 1475 sayılı İş Kanununun 1927 sayılı kanunla değişik 14 üncü maddesine göre istifa hali iş aktinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erme halidir. Bu yön 2320 sayılı kanun ile ayrıca buyurucu nitelik kazanmıştır. Bu durum karşısında Toplu İş Sözleşmesinde aksine getirilmiş buyurucu nitelik kazanmıştır. Bu drum karşısında Toplu İş Sözleşmesinde aksine hüküm geçersizdir.
O halde anlan süre ile ilgili ödemenin geri alınmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı düşüncelerle isteğin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı icabettirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten davacı yararına BOZULMASINA; 4.5.1982 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI: Toplu İş Sözleşmesi hükmüne ve davacının işveren davalıyı hataya düşürmemiş olduğuna göre davanın reddi doğrudur. Kararın onanması oyundayım.
Full & Egal Universal Law Academy