(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı farkının ödetilmesine karşı davacı işe fazla ödenen kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.
Mahkeme esas davayı kısmen hüküm altına almıştır. Karşı davayı ise reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılarla toplanan delilere ve gerektirici sebelere göre davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İş yasasının 1927 sayılı yasa ile değişik 143. maddesinde ayni kıdem süresi için bir defadan fazla kıdem tazminatı veya ikramiye ödenmeyeceği kuralı getirilmiştir. Bu kural kamu yararı düzenine dayalı olarak bağlayıcı ve buyurucu bir kuraldır. Davacının askerlik yada başka ayrılışları nedeniyle kıdem tazminatı aldığı hizmetleri varsa bu sürenin yeniden kıdem tazminatına dikkate alınması ve o sürenin de son ücret üzerinden değerlendirilmesi ve eski aldığının düşülmesi yasanın az önce açıklanan buyurucu kuralı ile bağdaşmaz. Bu sebeble bu yöne ilişkin karşılık davanın reddedilmesinde isabet görülmemiştir.
3- Yıl kesirlerinin tam yıla, 6 aydan az sürelerin de 6 aya iblağıda 14. madde esaslarına aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeden davalı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 25.3.1982 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy