(1086 S. K. m. 381, 382, 427, 455)
Dava: Davacı ihbar, kıdem ve kötüniyet ile fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ve pirim alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: Davacı fazlaya ilişkin dava hakkını saklı tutarak diğer istekler yanında önce bir kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiş, ek dava ile de ihbar, kıdem tazminatının kalan kısmını istemiş, her iki dava birlikte görülmüş, sonuçta kısa kararla ihbar, kıdem tazminatının tahsiline diğer isteklerinin reddine karar verilmiş, gerekçeli kararda ise ihbar kıdem tazminatının ek dava ile istenilen mütebaki kısmı hakkında karar verilmediğini ileri sürerek istekte bulunmuş, mahkeme ek kararla kalan kısmının da tahsiline karar vermiştir.
Kısa kararla, gerekçeli karar yukarda açıklandığı üzere birbirine mübayindir. Bu şekilde hüküm tesisi usule aykırıdır. Diğer taraftan hakib nihai kararla bir işten elini çektikten sonra karar bozulmadıkça tavzih yolu ile dahi kararda değişiklik yapar nitelikte bir karar verilemez. Davacının ilk karara başvurusu hukuki nitelikçe temyiz isteği olarak kabul edilip bu yön bozma sebebi olarak görülmüştür.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, 25.04.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy