(1475 S. K. m. 14, 17)
Dava: Davacı, noksan ödenen kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılarla toplanan delillere gerektirici sebeblere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacının kıdem tazminatı hesabına katılan 4.5.1957-31.8.1967 tarihleri arasındaki hizmeti sonunda tutuklanması sonucu devamsızlık nedeniyle iş akdinin haklı bozulduğu ileri sürülmüştür.
İş yasasında işyerinde işlenmiş suçtan dolayı ertelenmeyen 7 günden fazla mahkumiyetler için ihbarsız ve tazminatsız fesih hakkı tanınmıştır. İş ve işyeri ile ilgili olmayan bir suçtan tutuklanma sebebiyle bir haftadan fazla devamsızlık 17. maddenin III. bendindeki zorunlu hali oluşturacağından aynı yasanın 14. maddesine göre kıdem tazminatı ödenmesine mani olmaz. Bu hale göre davacının 31.8.1967 tarihinde sona eren hizmetinin kıdem tazminatında dikkate alınıp alınmayacağının bu esaslara göre araştırılıp değerlendirilerek sonucu uyarınca karar vermek gerekir.
3 - Diğer yönden yasada kıdem tazminatında bir tam yıl esası benimsenmiştir. O halde günlük ücretin bulunmasında 365 rakamının dikkate alınması icapettiğinden 360 rakamına göre hesap yapılması hatalıdır.
4 - Yine kıdem tazminatına temel alınacak ücrete katılan seyyar görev tazminatının davacıya daimi seyyar görevli sayılması nedeniyle 6245 sayılı Yasanın 49. maddesi uyarınca daimi ve sürekli ödenip ödenmediğinin araştırılması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy