(1475 S. K. m. 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile ücret ve yıllık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi, içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2 - Davacı, davalıya ait işyerinde sevk memuru olarak çalışmıştır. Daha önceki davranışlarından ihtar ve ücret kesintisi cezaları almıştır. Hizmet akdinin feshine sebep gösterilen son olayda da, iplik çuvalları yüklenirken kolisajla kamyona yüklenen çuvalların sayılarının birbirini tutmaması yüzünden çıkan tartışmada, diğer işçinin elindeki kolisaj listesini yırtarak yüzüne vurmuştur. Bu hal işverene bildirimsiz ve tazminatsız fesih hakkı veren 1475 sayılı İş Kanununun 17/II. maddesinin (ç) fıkrasındaki durumu oluşturur. Böyle olunca davacı ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamaz.
Mahkemenin ihbar ve kıdem tazminatına karar vermiş olması bozmayı gerektirmiştir.
3 - İş Kanununun 56. maddesinin 2. fıkrası hükmünce davacı son yıla ait yıllık ücretli izin parasını da alamaz.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda ikinci ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerden davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 12.5.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy