(6772 S. K. m. 4) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı taraından temiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, gerek yasal gerek akdi ilave tediyelerin kıdem tazminatına yansıtılacak bir günlük tutarının hesaplanmasında yanlış yöntem uygulanması sonucu ödenen eksik kıdem tazminatı farkını istemiş, davalı hesaplamanın doğru bulunduğunu savunmuştur.
Yasadan ve akitten doğan ilave tediyelerin farklı zamanlarda ve o zamanlardaki ücrete göre ödeneceği, ödeme tarihlerindeki ücretin farklı olması halinde ilave tediye miktarlarının da farklı olacağı bunun sonucu olarak her tediyeden bir güne isabet edecek miktarın değişiklik göstereceği ortadadır.
Böyle bir durumda sırf ilave tediye yönünden ücretin sabit olduğundan söz edilemez. Diğer taraftan söz konusu ilave tediyelerin takvim yılı itibariyle ödenmesi öngörülmüştür. Bu takdirde İş Yasasının 14/9-10. maddesindeki ücretin sabit olmadığı haller için getirdiği çözüm yönteminin uygulanması ve 6772 Sayılı Kanunun orantılı ödemeye yer veren 4. maddesi hükmü de gözönünde tutularak davacının ilave tediyelerine ilişkin bulunduğu yıl içinde işten ayrıldığı tarihe kadar kendisine ödenen ve orantılı olarak ödenmesi gereken ilave tediye tutarlarının aynı süre içinde çalışılan ve çalışılmış gibi sayılan günler toplamının bölünmesi suretiyle tespiti gerekir. Bu şekildeki hesap tarzına dayanmayan karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açılanan sebepten davalı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 13.6.1983 gününde oybirlğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy