(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, noksan ödenen kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Kıdem tazminatı, işçinin hizmet sözleşmesinin İş Yasasının 14. maddesinde öngörülen şekillerde son bulması halinde doğan ve ödenmesi gerekli bir haktır. Her ne kadar aynı Yasanın 14/2-4 maddelerinde fasılalı hizmetlerin ya da emeklilik halinde değişik kamu kuruluşlarında geçen hizmetlerin birleştirilmesi kabul edilmişse de, Yasanın 14/8. maddesinde aynı kıdem süresi için birden fazla kıdem tazminatı veya ikramiyenin ödenmeyeceği buyurulmuştur. Yasanın bağlayıcı olan bu hükümleri karşısında evvelce kıdem tazminatı ödenerek ilişkisi kesilen hizmet süresinin kıdem tazminatı hesabında yeniden değerlendirilmesi mümkün değildir. Toplu iş sözleşmesinde aksine hüküm olsa bile Yasanın emredici hükmü açısından geçerlilik tanımamaz. Tabii ki, hakkın kötüye kullanıldığı halleri bu temel kuralın dışında düşünmek gerekir.
Davacı ilk devre hizmetin sonunda kıdem tazminatını almış olduğuna göre son hizmeti ile birlikte tekrardan değerlendirilmesi Yasa hükmüne aykırıdır. Bu nedenle davanın reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerle davalı yararına BOZULMASINA, 8.9.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy