(5521 S. K. m. 1)
Dava: Davacı, işçilik ücretinden doğan alacağın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davalı işveren plastik imalathanesi sahibi olup, davacı işçi ile hizmet sözleşmesi yapmıştır. Sözleşme süresi bir yıldır. Aylık ücret olarak 35.000 lira kararlaştırılmış olup, davacı hizmet sözleşmesi bozulduğu zaman iade edilmek kaydı ile bir miktar da parayı işverenin emrine vermiştir. Davacı, işyerinin kapatılması nedeniyle sözleşmeye dayanarak geri kalan süreye ilişkin ücretleri ile peşin ödediği paranın davalıdan alınmasını istemiştir. Mahkeme ücrete ilişkin talebi 10.000 lira asgari ücrete göre kabul etmiş, diğer isteği ise, taraflar arasındaki ilişkinin para karşılığı faiz alma sözleşmesine dayandığını kabul ile bu kısmı görev yönünden reddetmiş, kararı davacı temyiz etmiştir. Önce şu husus belirtilmelidir ki, sözleşmede ücret 35.000 lira olarak tespit edilmiştir. Ücretin bu düzeyini, taraflar yapılacak iş ve aynı zamanda davacının geçici maddi katkısını gözeterek belirlemişlerdir. O halde, davacıya sözleşme gereği ödenmesi gereken ücret (ki bu Kanununun 325 inci maddesi açısından gereken araştırma ve inceleme yapılarak sonucu da hizmet ilişkisinin varlığı sebebine dayanmaktadır. Başka bir anlatımla hizmet ilişkisinin koşullarından biridir. Hal böyle olunca bu kısma ilişkin uyuşmazlığa bakmakla da 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesi uyarınca İş Mahkemesi görevlidir. Karar açıklanan nedenlerle usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 3.11.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy