(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, kötüniyet, ihbar ve kıdem tazminatıyla maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılarla, toplanan delillere ve gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalının temyizine gelince;
Davacının verilen işi yapmadığı ve hatta yapmamakta direndiği ve geçimsiz olduğu mahkemecede kabul edilmiştir. Gerçekten yapmakla ödevli bulunduğu görevini yapmadığı taraf delilleri ve tanık sözlerinden anlaşılmaktadır. Bu itibarla işverenin iş akdini feshetmesi haklı olduğundan ihbar tazminatı isteyemeyeceği gibi böyle bir halde kötüniyetten de söz edilemeyeceğinden Toplu İş Sözleşmesinin 65. maddesindeki kötüniyet tazminatını da alamaz. Davanın tümüyle reddi gerekir.
Kötüniyetli davranış objektif Hukuk kuralları dışında olup sırf disiplin kuruluna başvurulmamış olması kötüniyeti oluşturmaz.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten davalı yararın BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde davalıya iadesine 26.12.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy