(1475 S. K. m. 35, 42, 45, 47)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, bayram ve genel tatil gündelikleri ile yıllık ücretli izin ve fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla: dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2 - Fazla mesai, pazar, bayram ve genel tatil ücretlerinin çıplak ücret üzerinden hesaplanması gerekirken, sosyal yardımın giydirilmiş, ücret üzerinden hesaplanmış olması yanlıştır.
3 - Davacı, davalıya ait restorantta garson olarak çalışmıştır. Uzun süre hiç ara vermeden günde 3 saat fazla mesai yaptığının kabulü hayatın olağan akışına uygun düşmez. Bu itibarla fazla mesai iddiasının işyerinin hacmi ve kapasitesi dikkate alınmak suretiyle tespit ve tayini gerekir. Sadece şahit beyanlarına göre, değerlendirme yapılmasında isabet görülmemiştir.
4 - Yüzde usulü ile çalışılan işyerlerinde fazla mesai hesabının işçinin kanuni asgari ücret ya da işyerinde uygulanmakta olan garanti ücreti varsa, günlük fazla mesaisinin bu ücrete göre hesaplanması ve yine fazla mesaiyi kapsayan sürede yüzdelerden aldığı miktarın tespiti, bu suretle yapılan hesaba göre, yüzdelerden ödenen miktarın daha fazla olduğu anlaşılırsa fazla mesai isteğinin reddi, aksi takdirde, yani yüzdelerden oluşan ücretin mahsubu ile fazla mesai ücretinde bir fazlalık olursa o miktarın hüküm altına alınması gerekir. Mahkemenin bu esası öngörmeyen bilirkişi raporuna göre fazla mesaiye karar vermiş olması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.1985 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy