(1475 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, teşvik ikramiyesi, yemek ve yakacak alacağı, yevmiye, prim artışı ve iş güçlüğü alacağı ile kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı, avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılarla, toplanan delillere ve kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Fiilen yemek yenilmesi halinde ayrıca bunun bedeli istenemez. Davalı ihtilaflı dönemde davacıya yemek verildiğini savunmuş, davacının da buna itirazı olmamıştır.
Böylece davacının yemek yediği anlaşıldığına göre geriye doğru yürütülen toplu iş sözleşmesindeki yemek verilmemesi hali için öngörülen yemek bedeli farkını isteyemez. Bu husus gözetilmeden yemek bedeli farkına karar verilmiş olması hatalıdır.
3- 20 hizmet yılını dolduranlara 30 günlük ücret teşvik ikramiyesi verileceğini öngören toplu iş sözleşmesi hükmü davacıya 20 hizmet yılını doldurduğunda, o tarihteki ücretine göre ödenmiştir. Ücretlere zam getiren ve 1.3.1984 tarihinden itibaren yürürlüğe konulan toplu iş sözleşmesi ise davacının 20 hizmet yılını doldurmasından ve söz konusu ödemenin yapılmasından çok sonraya aittir. Yani yeni zam getiren toplu iş sözleşmesi davacının, 20 yıl teşvik ikramiyesi ödemesini kapsamaz. Kapsamayan bir toplu iş sözleşmesinden hak istenemez. Bu nedenle davacı evvelce ödenen teşvik ikramiyesiyle ilgili olarak çok sonra yürürlüğe giren toplu iş sözleşmesine dayanarak ücret farkından doğan bir hak talep edemez. Mahkemenenin bu ciheti nazara almamış olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, (...) 8.5.1986 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy