(1475 S. K. m. 56)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, kıdem tazminatının geç ödenmesinden doğan gecikme faizi, hafta ve genel tatil gündelikleri, ücret alacağı ile fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Yıllık izin ücretinin 1475 sayılı İş kanunu'nun 56'ncı maddesi uyarınca aktin sona erdiği tarihteki ücreti üzerinden hesap edilmesi gerekirken ilişkin bulunduğu yıllara ait ücret üzerinden hesap edilmesi doğru değildir.
3- Kıdem tazminatı için aktin feshi olan 6.10.1986 tarihinden itibaren faize karar verilmek gerekirken daha sonraki dava tarihinin faize başlangıç alınması keza doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 15.12.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy