(1475 S. K. m. 26) (818 S. K. m. 83)
Dava: Taraflar arasındaki ücret alacağı ile manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: l- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının Nijerya'daki görevi sırasında hastalanması nedeniyle hastanede yattığı süre ile istirahatli olduğu süre için aksine sözleşme olmadıkça işveren ücret ödemek zorunda değildir. Davacı aksine bir sözleşmenin varlığını iddia ve ispat etmiş olmadığına ve esasen işveren hastahane ve tedavi masraflarından sorumlu tutulmuş bulunduğuna göre, ayrıca hastane ve istirahatli geçen sürenin ücret alacağı hasabında nazara alınması doğru değildir.
3- Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle davalıdan toplam 28.200 Amerikan Doları ve hastane gideri olarak da 9.568 Naire alacaklı olduğu belirlenmiştir. Borçlar Kanunu'nun 83. maddesinin ikinci fıkrasına göre ödenmesi taahhüt edilen yabancı para ise, vade tarihindeki Türk parası karşılığının hesaplanması gerekir. Bu açıdan somut olay değerlendirilecek olursa ücret alacaklarının ilişkin oldukları ayların son günü ve hastahane giderinin de l475 sayılı İş Kanunu'nun 2869 sayılı Yasa ile değişik 26 maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hizmet akdinin sona erdiği l9.ll.l984 tarihinde muaccel olduğunun kabulü gerekir. Mahkemenin Borçlar Kanunu'nun 83/ll. maddesi hükmüne aykırı olarak, yabancı paraların dava tarihindeki karşılıklarını esas alarak hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
4- Hüküm dayanak yapılan l0.l0.l986 tarihli raporla bilirkişi, kişisel araştırmasına göre Amerikan Doları ve Nijerya para birimi olan Naire'nin Türk Parası karşılıklarını tespit ettiğini açıklamıştır. Her iki yabancı paranın Türk Parası karşılığının T.C. Merkez Bankası'ndan sorulup alınacak cevaba göre karar verilmesi gerektiği halde, bilirkişinin raporuyla yetinilmesi de doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 11.000 lira duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine ve temyiz peşin harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 3.3.l987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy