(2821 S. K. m. 2, 21, 40, 59) (854 S. K. m. 2/ç)
Dava: Davacı, kesilip de ödenmeyen sendika üyelik aidatlarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı sendika, 7.5.1983 tarihinden yan 2821 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdikten sonra davalının çalıştırdığı kaptanlardan kesip bloke ettiği sendika aidatlarını ödemediğinden anılan Kanun'un 61. maddesi uyarınca tahsilini istemiştir.
Davalı ise davada söz konusu birinci kaptanların 2821 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 2. bendinde sayılan kimselerden olması nedeni ile sendikaya üye olamayacaklarını ileri sürüp davanın reddini istemiştir.
Gerçekten davalı müessesinin 2821 sayılı Kanun'un 40. maddesinde sayılan kuruluşlardan olduğu ve aidat kesilmesi istenen kimselerin 1. kaptan düzeyinde personel bulundukları uyuşmazlık konusu değildir. Sendika üyelerinden 2821 sayılı Kanun'un öngördüğü koşullar ve miktarları sözleşmesi tarafı sendikanın verdiği liste üzerine ödeyeceği ücretten kesip sendikaya vermek işverenin görevidir.
Üyelik aidatı, sendikaya üye olabilecek durumda olup ta üye olanlardan kesilen bir kesintidir. Yasa ile üyeliği yasaklanmış kimse aslında üye kaydedilmemesi icap eder. Hatta aksi davranış Yasa'nın 59. maddesinde cezai yaptırıma bağlanmıştır. Böylece davadaki uyuşmazlıkta kaptanların sendikaya üye, olup olmayacaklarının tartışılması önem kazanmaktadır. Yasa 21. maddesinde sendikaya üye olamayacak işçileri 5 bent halinde saymış bunlar arasında 40. maddede belirlemesi yapılan kurum ve kuruluşlarda çalışan müfettiş, kontrolörler ile müdürler ve buna eşit ve bunların üst yönetici almaktan da öte Deniz İş Kanununun 26/Ç maddesine göre işveren vekilidir. Hatta 2821 sayılı Kanun'un 2. maddesindeki belirleyici kurula göre de işveren vekilleri bu Kanun bakımından işveren sayılmaktadır. Bu tanımlamalar ve belirlemelerden kolayca gemi kaptanlarının yasanın sendikaya üye olamayacaklar arasında yer aldığı sonucuna varılabilir. Öyleyse üye olamayacaklardan üyelik aidatı kesilmesi ve bunun sendikaya ödenmesi düşünülemez.
Mahkemenin aksi görüşle isteği karar altına alması hatalıdır. Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıdaki nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.05.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy