(274 S. K. m. 23)
Dava: Davacı, dayanışma fonu ilk ikramiye tutarının faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazlarının reddine,
2 - Davalının temyizine gelince:
Davacı sendika kayyımlığı ilk ikramiye farklarından sendikaya kesilmesi gerekli paranın 80,81,82 ve 83 yılları için kesilmediğini ileri sürerek davalı işverenden tahsilini istemiştir.
İsteğin kanuni dayanağını teşkil eden 274 sayılı Kanunun 23. maddesinde sendika aidatı ve dayanışma aidatından söz edilmiştir. İşveren bu madde ile ancak bu aidatları işçilere yapacağı ücret ödemesinden kesmeğe ve kestiği aidatları sendikaya göndermeğe ve kesip, göndermediği takdirde kanuni faiziyle ödemekle yükümlü kılınmıştır.
Davada kesilmesi istenen normal aidat veya dayanışma aidatı değildir. Bu tür ihtilaflar 23. maddenin sorumluluğu altında düşünülemez. Esasen 2821 sayılı Kanunda da bu konuya açıklık getirilmiştir.
İstek, 2821 sayılı Kanundan önceye aittir.
O halde, yasal dayanaktan yoksun isteğin reddi gerekir.
Mahkemenin bu hukuki durumu nazara almadan tahsile karar vermiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın 2. bentte yazılı sebepten davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.5.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy