(1086 S. K. m. 283, 429)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Uyulan bozma kararında davacının fazla kıdem tazminatına uygulanacak TİS hükümleri belirlenmiş ve bu konuda hangi TİS hükmlerine göre hesap yapılacağı bu bozma kararında açıklanmıştır. Bozma davalı tarafın temyizi üzerine onun lehine yapılmıştır, Davacı ilk raporda çıkan sonuçlara karşı bir itiraz ileri sürmemiş, hatta bu rapora bir itirazı olmadığını son celsede beyan etmiştir. Böylece ilk karara dayanarak yapılan rapor sonuçları davacı için bağlayıcı nitelik kazanmış, davalı içinde usulü kazanılmış hak oluşturmuştur.
Bozmadan sonra bozmaya uygun olarak esas alınan TİS'e göre yapılan hesaplar davalı aleyhine sonuç vermiş olsa bile ilk rapordaki bağlayıcılık ve usulü kazanılmış hak ilkesinin gözönünde bulundurulması ve davalı aleyhine hüküm tesisi mümkün olmaması icabeder.
2- Bozmadan sonra açılan ek dava ile istenen miktar için de muvazzaf askerlik hizmetinin karşılığı kıdem tazminatının da bulunduğu anlaşılmıştır. Buna karşı davalı da bu hizmet karşılığı kıdem tazminatını da ödediğini ileri sürmüştür. Böyle bir ödemenin olup olmadığı araştırılmadan muvazzaf askerlik hizmeti için kıdem tazminatına hükmedilmesi hatalı olmuştur.
3- Bunlardan başka evvelce oluşturulan kararda hüküm altına alınan kıdem tazminatı için % 5 faiz öngörüldüğü halde davalı temyizi üzerine oluşturulan kararda faiz oranını yükseltilmesi de yine kazanılmış hak ilkesine aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 19.10.1987 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy