(1475 S. K. m. 17)
Dava: Davacı, kötüniyet ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma parası, bayram, hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1 - Dosyadaki yazılarla toplanan delillere ve kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacının, haklı bir neden olmaksızın bir ay içinde 3 iş günü işine devam etmediği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Bu durumda, işveren yönünden İş Kanununun 17/II-f fıkrasına göre bildirimsiz ve tazminatsız fesih hakkı doğmuştur. Bu nedenle, davacı kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı ve ona bağlı olarak kötüniyet tazminatı isteyemez. Mahkemenin yazılı şekilde ve sebeble kötüniyet ve kıdem tazminatına karar vermiş olması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halişnde iadesine, 15.02.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy