(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, davacıların murisi fazlaya ait haklarını saklı tutarak ihbar ve kıdem tazminatı istemiş, ölümü üzerine mirasçılarına tebligat çıkarılarak davaya devam edilmiştir. Murisin işyerinde çalıştığı hizmet süresine göre, alacığın tamamı yüzbin lirayı geçer, Mahkemece, temyiz olunan karar HUMK'nun 427/2'nci maddesine göre kesin olarak verildiğinden bahisle davacıların temyiz istemlerinin reddine dair verilen 19.12.1988 günlü karar yasaya uygun bulunmadığından bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilip dosya incelendi, gereği düşünüldü :
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacıların murisinin iş akti işyeri ile ilgili olmayan bir suçtan tutuklanması üzerine devamsızlıktan feshedilmiştir. Buradaki devamsızlık murisin şahsına bağlı hizmet ifa imkansızlığı, zorunlu sebepten doğmaktadır. Bu nedenle muris işçinin kıdem tazminatı alacağı Yargıtay içtihatları ile sonradan oluşturulmuştur. Bu itibarla gerçekleşecek olan kıdem tazminatının hüküm altına alınması gerekirken, kararda yazılı düşüncelerle, kıdem tazminatı isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 2.bentte gösterilen sebepten davacı yararına BOZULMASINA, 20.3.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy