(2822 S. K. m. 9)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, toplu iş sözleşmesi zam farkı, ikramiye giyim ve yakacak bedeli ile fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 2822 sayılı TİS ve Lokavt Kanunu`nun 9 uncu maddesinin 1.fıkrasında açıklandığı üzere, TİS`den taraf işçi sendikasının üyeleri yararlanırlar.
Dayanışma aidatı ödemek suretiyle yararlanmada TİS`nin imzalanması tarihinden itibaren başvuru halinde mümkündür. Kural bu olunca işçinin, taraf sendikaya üye olduğu tarihten itibaren yararlanması mümkündür. Üye olmadığı ve dayanışma aidatı da ödemediği süre için TİS`den yararlandırılması düşünülemez. Sözü edilen Kanun`un 9`uncu maddesi 2.fıkrasının "TİS`nin imzalanması tarihinde taraf sendikaya üye olanlar yürürlük tarihinden yararlanırlar" hükmünü de bu kural çerçevesinde anlamak icap eder. Yani, bu hükme göre, hem yürürlük tarihinde ve hem de imza tarihinde taraf sendikaya üye olanlar yürürlük tarihinden itibaren, yürürlük tarihinde üye olmayıp da imza tarihinde üye olanlar ise, üye oldukları tarihten itibaren TİS`den yararlanacaklardır.
Mahkemece Yasa`nın hükmünü yanlış yorumlayan bilirkişi raporuna dayanılarak uyulan ve bozma kararına da ters düşecek şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten bozulmasına, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy