(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel Mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmekle; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: 1 - Yapılan soruşturmaya, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Hizmet akdinin, işyeriyle ilgili olmayan bir suçtan tutuklanması nedeniyle işe devamsızlıktan feshi halinde işçinin kıdem tazminatına hak kazanabilmesi, son yıllarda oluşan Yargıtay İçtihatlarıyla kabul edilmiştir. Bu nedenle, faiz başlangıcının da fesih tarihi değil, temerrüt tarihi alınmak gerekir. Olayda temerrüt durumu dava açılmakla gerçekleşmiş olduğundan hüküm altına alınan kıdem tazminatına dava tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizine hükmedilmek gerekirken, daha önceki fesih tarihinin faize başlangıç alınması hatalı ise de; bu hatanın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın Usulün 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Sonuç: Hüküm fıkrasında hüküm olunan kıdem tazminatına faiz başlangıç tarihi (11.6.1981) silinerek yerine (5.10.1988) tarihinin yazılması suretiyle kararın düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 10.4.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy