(2946 S. K. m. 3, 5) (Kamu Konutları Yönetmeliği m. 5, 25)
Davacı; kendisinden alınmak istenen konut parası ile ilgili işlemin iptaline, kesilen kira bedelinin geri alınmasına ve muarazanın menine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme; davacıdan kesilmekte olan kira bedelinin durdurulmasına, kesilen kısmın iadesine karar vermiştir.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Dosya içeriğine ve özellikle bilirkişi raporuna göre, davacıya tahsis edilen konutun 2946 sayılı Kamu Konutları Kanununun 3/d, Kamu Konutları Yönetmeliğinin 5/d maddelerine giren ve adı geçen Kanunun 5. maddesinin sondan bir önceki fıkrası ve Yönetmeliğin 25. maddesi hükmünce kira bedeli alınmayacak hizmet tahsisli konutlar kapsamında olmadığının kabulü gerekir. Zira, bu kanun ve yönetmelik hükümlerine göre, kira bedeli alınmayacak hizmet tahsisli konutların; hudut karakolu, istasyon, haberleşme, gözlem, araştırma, inşaat mahalli gibi mezkur yerlerden uzak, sosyal ve ekonomik zorlukları olan ulaşım ve iskan imkanları kısıtlı yerlerden olması gerekmektedir. Oysa, davacıya tahsis edilen konutun muntazam servisi olan, ilçeye 10-12 km. uzaklıktaki sosyal tesisleri ve işletmeye ait binaları bulunan mahalde oturmakta olduğu ve aynı yerde çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, oturduğu konutun mezkur yerlerden uzak, sosyal ve ekonomik zorlukları olan, ulaşım ve iskan imkanları kısıtlı yerlerden olduğunun kabulü isabetli olamaz. Böyle olunca davanın reddine karar vermek gerekir. Yazılı şekilde ve aksine değerlendirme ile davacıdan kira parası alınmayacağı yolunda hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.
Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.1990 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy