(818 S. K. m. 41)
Dava: Davacı, iş kazasından doğan maddi ve manevi zararın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya; incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Olayda, davalı işverenlere kusur verilmemiştir. Sorumluluğu gerektiren bir eylemlerinden sözedilmemiştir. Bu durumda, olay ile işverenlerin eylemi arasında uygun sebep-sonuç bağlantısı yoktur. Böyle olunca; işverenler hakkındaki davanın reddine karar vermek gerekirken, işverenlerin sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Dairenin ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun da kararları bu yoldadır.
2 - Trafik kazasına karışan şoför Hasan, üçüncü şahıs durumundadır. İşverenlerin çalıştırdığı kimse değildir. Davacı ile arasında hizmet akdi ilişkisi yoktur. Bu durumda, davacıyla davalı Hasan arasındaki uyuşmazlığa bakmaya İş Mahkemesi görevli değildir. işverenler hakkındaki dava esastan reddedileceğine göre Hasan hakkındaki dava dilekçesinin de görev noktasından reddi gerekir. Burada görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 3.12.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy