(1475 S. K. m. 13, 1 4, 26)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 1.500.000 TLlik ödemeye ilişkin 7.2.1990 tarihli ibranamenin içeriğine, davacının açıklama dilekçesine ve davalının Bölge Çalışma Müdürlüğündeki beyanına göre, Mayıs 1985 tarihine kadar gerçekleşen kıdem tazminatını ve diğer işçilik haklarını kapsadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemenin ibranameye dayanan red kararı davacının Mayıs 1985 tarihinden önceki çalışmaları için doğrudur. Ne var ki, davacı bu tarihten sonra da, davalıya ait işyerinde çalıştığını ve Aralık/1990 tarihinde hizmet aktinin feshedildiğini iddia ederek, bu son çalışması için de ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin parası istemiştir. O halde, 1985 yılından sonraki iddia için tarafların delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sözü edilen son dönemin de ibraname kapsamında olduğu düşüncesi ile davanın tamamen reddine karar verilmiş olması doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 02.06.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy