(1475 S. K. m. 13, 14, 89)
Dava: Davacı, sosyal haklar karşılığının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, gerçekleşen miktarın davalı A.Y.den tahsiline karar vermiştir.
Hüküm, süresi içinde davalılardan A.Y. tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İş Müfettişinin yaptığı tahkikat sonucu düzenlediği raporda davacının fazla ücret istediği, işverenin ise talep ettiği ücreti vermek istemediği, bu şekilde beliren ücret anlaşmazlığı sonucu işi davacının bırakmış olduğunu belirtmiştir. 1475 sayılı İş Kanununun 89uncu maddesinin son fıkrası hükmünce iş müfettişlerinin tuttukları tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Duruşmada dinlenen davacı tanığı, davacının işine son verildiğini söylemiş, fakat işe son verme olayı hakkında açıklayıcı bilgi vermemiştir. Fesih konusunda başkaca bir delil ve beyan yoktur. Sözü edilen davacı şahidinin beyanı mevcut haliyle iş müfettişi raporunun aksini kanıtlayacak mahiyette değildir. Ne var ki, şahit beyanı etraflı bir şekilde alınmamıştır. Bu durumda iş aktinin feshi konusunda davacı tanığından daha etraflı bilgi alınmak ve iş müfettişleri raporu ve eki tutanaklardaki şahit ifadeleri birlikte incelenip değerlendirilmek suretiyle davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı açıklığa kavuşturularak sonucu uyarınca bir karar verilmek gerekirken, noksan araştırma ve inceleme ile ihbar tazminatının hüküm altına alınması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 01.12.1992 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy