(818 S. K. m. 43, 44, 45, 46, 47, 48) (YİBK 05.12.1990 T. 1990/9-401 E. 1990/618 K.)
Dava: Davacı, iş kazasından doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dava iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkindir. Husumet A. Genel Müdürlüğüne yöneltilmiş ve davalı husumet itirazında bulunmuştur.
İş kazası ayrı tüzel kişiliğe sahip bulunan müessesede meydana gelmiş olup, kazazede de o müessesenin işçisidir. Bu durumda husumetin ayrı tüzel kişiliğe sahip olan ve işveren durumunda bulunan müesseseye yöneltilmesi gerekir. O halde davalı A. Genel Müdürlüğüne husumet tevcihi doğru değildir. Dairemizin, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen yerleşmiş görüşü ve uygulaması da bu doğrultudadır. (HGK. 05.12.1990 gün ve 1990/9-401 E., 1990/618 K.) Buna rağmen mahkemenin A. Genel Müdürlüğünü tazminatla sorumlu tutmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle B0ZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 29.11.1993 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy