(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Bozma kararında da açıkça vurgulandığı üzere, işveren işçiyi başka işyerinde çalıştırmakta veya işyerini değiştirmekle serbest bırakılmıştır. (Sözleşme madde: 8/a). Bu hükme göre işçinin işverenin başka bir işyerinde çalıştırılması halinde iş koşullarının esaslı bir şekilde değiştirildiğinden söz edilemez. Bu nedenle yeni işyerine gitmek istemeyen davacının istifa suretiyle işten ayrılması halinde kıdem tazminatına hak kazanması mümkün değildir. Davacının tamamen şahsi nitelikte olan ailevi durumu da bu sonucu değiştirmez. İşçinin şahsi sebeplerle de olsa yeni görev yerine gitmeyerek istifa etmesi, gerek dairemizin ve gerekse YHGK'nun yerleşmiş içtihatları karşısında haklı fesih olarak kabul edilemez. Zira haklı fesih işle ilgili haklı sebeplerin varlığı halinde söz konusu olabilir. Bu durumda davacının açtığı davanın reddine ve İş Kanunu'nun 14. maddesinin emredici hükmü karşısında karşılık davanın kabulüne karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, 27.02.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy