(1475 S. K. m. 17/II-f) (818 S. K. m. 158)
Davacı; ücret, cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2- Davalının temyizine gelince:
Dosya içinde bulunan muhtelif tarihli tutanaklarda davacının 9.5.1994 ve 10 ile 13.5.1994 günlerinde işyerine gelmediği belirtilmiş ve yargılama sırasında dinlenen davalı tanıkları da tutanaklar içeriğini doğrulayacak şekilde anlatımlarda bulunmuşlardır. Davalı bu kanıtları çürütecek şekilde kanıt vermiş değildir. Bu durumda haklı nedene dayanmayan devamsızlık olgusunun gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Ferdi hizmet sözleşmesinde öngörülen cezai şart haklı bir nedenin bulunmaması halinde işverence sözleşmenin feshi durumu ile ilgilidir. Somut olayda, işveren iş akdini 1475 sayılı İş Kanununun 17/II-f maddesi uyarınca haklı olarak feshettiğine göre sözleşmedeki cezai şart kuralının uygulanması olanağı yoktur. Böyle olunca davanın reddine karar verilmelidir.
Sonuç : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy