(1475 S. K. m. 13)
Dava: Davacı, kıdem ve kötüniyet tazminatı, manevi tazminat ile yıllık ücretli izin parası ve resmi tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2 - Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının hastalığından dolayı almış olduğu raporun bitiminde davalı tarafından tekrar işe alınmadığı anlaşılmaktadır. Esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Bu durumda işverenin kötüniyetinden bahsedilemez. Olayda kötüniyetin bulunduğunun ispatı davacıya aittir. Davacı, 1475 sayılı iş Kanunun 13. md. nin sondan bir önceki fıkrasında söz konusu edilen herhangi bir neden göstermiş ve ispat etmiş değildir. Davacının yerine salt işçi almış olması davalının kötüniyetini göstermez. Bu durumda kötüniyet tazminatı verilemez, ihbar tazminatı verilmekle yetinilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.10.1995 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy