(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı istemiştir. Yargılama sırasında davalı, davacının işten istifa etmek suretiyle ayrıldığını ileri sürerek bunu belgeleyen bir ibraname ibraz etmiştir. Davacı ibranamedeki imzayı kabul etmiş bulunmaktadır. Gerçekten ibranamede davacı şahsi nedenlerden dolayı işten ayrıldığını açıklamış bulunmaktadır. Bu ibranamede davacı işçilik haklarını aldığını kabul etmiş bulunmaktadır. İbranamenin içeriği itibariyle davacının iş sözleşmesini kendi isteğiyle feshettiği anlaşılmış bulunmaktadır. Bu durumda 1475 sayılı İş Kanunu'nun 13. ve 14. maddelerine göre davacı ihbar ve kıdem tazminatlarına hak kazanmış bulunmadığı halde, mahkemece bu isteklerin kabul edilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 23.03.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy