(818 S. K. m. 325, 344, 345) (1475 S. K. m. 9)
Dava: Davacı, yıllık izin ücreti, ikramiye ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Davacının temyizine gelince:
Taraflar arasındaki uyuşmazlık süresi belirli hizmet akdi ile çalışan davacının haklı bir nedenle iş akdini feshetmesinden dolayı sözleşmenin kalan süresi için tazminat isteğinde bulunup bulunamayacağı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece bu konuda istekte bulunulamayacağı sonucuna varılmıştır.
Borçlar Kanunu'nun 325. maddesinde:
Belirli süreli hizmet akdi ile çalışan işçinin işine son verilmesi halinde geri kalan süre için işçinin istekte bulunabileceği öngörülmüştür. Bu madde haklı sebeple sözleşmeyi fesheden işçi bakımından bir düzenleme getirmemişse de, daha sonraki 344. ve 345. maddelerde öngörülen kurallar işçiye böyle bir talepte bulunma hakkı vermektedir. Bu durumda 325. maddedeki temel esaslar da gözönünde tutularak isteğin hüküm altına alınması gerekir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.07.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy