(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdemli işçiliğe teşvik primi ile kıdem tazminatı ile ikramiye farklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı açmış olduğu dava ile 4.000.000.-TL. kıdemli işçiliği teşvik primi istediği halde, mahkemece 38.139.964.-TL.'ye hükmedilmesi HUMK.'nun 74. maddesine aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 26.03.1996 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Çekişme TİS.'nin 97/5 maddesi gereğince "Kıdemli işçiliği teşvik primi" adı altında yapılması gerekli ödemenin kıdem tazminatı tavanı ile irtibatlandırılmasının mümkün olup olmadığı hususundadır.
97 nci maddenin ilk dört bendi gereğince ödenen teşvik primleri işyerinde çalışmalarını sürdüren işçilerle ilgili olup dava dışıdır.
Davacıya uygulanması istenilen TİS.'nin 97 nci maddesinin 5 inci bendi ise belirlenen şartlar dışında emekli olma (Kıdem tazminatına hak kazanma) koşulunu getirmiştir. Başka bir anlatımla davacı emekli olup kıdem tazminatına hak kazanmasaydı anılan madde bendinden yararlanamayacaktır. Anılan madde bendindeki ödeme, kıdem tazminatına hak kazanma (emekli olma) koşuluna bağlandığından, kıdem tazminatı niteliğinde olup kıdem tazminatı tavanını delmek için yapılmış bir düzenlemedir.
Davacıya kıdem tazminat tavan sınırı nazara alınarak ödeme yapıldığı anlaşıldığından davanın reddi gerektiği düşüncesinde olduğundan çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy