(1475 S. K. m. 24)
Davacı toplu iş sözleşmesinden doğan cezai tazminat alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı, işyerinde çalışan 13 işçinin hizmet akdinin davalı işveren tarafından toplu iş sözleşmesinin 149. maddesinde öngörülen prosedüre uyulmadan toplu olarak sona erdirildiğini iddia ederek toplu iş sözleşmesinin anılan maddesinde öngörülen tazminat isteğinde bulunmuş, davalı ise işyerinde çalışan işçi sayısı da göz önünde bulundurulduğunda toplu işçi çıkarmanın söz konusu olmadığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur
Toplanan delillerden dava dilekçesinde toplu olarak çıkarıldığı iddia olunan 13 işçinin hizmet akitlerinin aynı günde sona erdirilmediği, fesih tarihlerinin farklı olduğu, 1475 sayılı yasanın 24. maddesinde, belirlenen sayıda toplu işçi çıkarma şartlarının oluşmadığı, bu nedenle toplu iş sözleşmesinin 149. maddesine dayandırılan davacı isteğinin reddi gerektiğinden mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulü hatalıdır.
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 04.04.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy